Hoofdstuk “Speelveld verkennen’” gaat over verkennen wat er gaande is. Boonstra geeft aan dat we vanuit verschillende perspectieven moeten kijken en niet te snel moeten oordelen. Hij stelt de vraag of we de mate van complexiteit van onze organisatie kunnen beschrijven :is het een overzichtelijk of een complex speelveld?

In hoofdstuk 2 wordt je er als lezer word je je ervan bewust dat er vele spelers zijn die op jouw organisatieveld rondlopen. Er zijn dus vele waarheden. Die moeten niet weggestopt worden “onder het gras “maar bespreekbaar worden gemaakt. Wat zijn de belangen van de verschillende spelers en wat zijn hun (conflicterende) waarden?Het hoofdstuk “Denken vanuit een speelveld”, geeft managers en professionals de mogelijkheid hun eigen verstand en fantasie te gebruiken. Wie ‘voetbal’ als uitgangspunt neemt, kan daarbij de meest basale vragen bedenken, zoals: welke spelers hebben we aan boord?, wat is onze ambitie?, wat zijn onze spelpatronen, etc. Je komt dan vanzelf bij de elf hoofdstukken van Boonstra terecht.

Boonstra heeft een heel goede aanbeveling: Verlaag het tempo en verhoog de ambitie.
Boonstra legt uit dat in de praktijk juist het tegenovergestelde plaatsvindt. Het gevolg : uitgeputte mensen, niet-gerealiseerde doelen en veel excuses. Het vereist dat organisaties en hun mensen keuzes durven maken, lef tonen en hun grenzen aangeven.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *